Zebra weetjes: 12 verrassende feiten over dit gestreepte dier

Zebra’s zijn een van de opvallendste dieren op aarde, maar er is veel meer te weten dan alleen hun zwart-witte strepen. Zo maakt een zebra een geluid dat balken heet, trekt hij elk jaar ruim 500 kilometer door de savanne op zoek naar vers gras, en is geen enkele zebra precies hetzelfde gestreept. Hieronder vind je de leukste en meest verrassende zebra weetjes op een rij.

Elke zebra heeft een uniek strepenpatroon

Net zoals mensen een unieke vingerafdruk hebben, heeft elke zebra zijn eigen strepenpatroon. Geen twee zebra’s zien er precies hetzelfde uit. Dat klinkt misschien moeilijk te geloven als je een kudde van honderden dieren ziet, maar andere zebra’s herkennen elkaar daardoor wél. Moeders en veulens vinden elkaar in een grote groep terug dankzij dit persoonlijke patroon.

Waarvoor dienen de strepen eigenlijk?

De strepen van een zebra zijn niet alleen mooi, ze hebben ook een functie. Wetenschappers denken dat de zwart-witte patronen bloedzuigende insecten zoals tseetseevliegen en paardenvliegen in de war brengen. De strepen verstoren het zichtvermogen van die insecten, waardoor ze minder snel op de zebra landen. Bovendien zorgt het patroon in een kudde voor verwarring bij roofdieren: wanneer veel zebra’s samen rennen, is het lastig om één dier eruit te pikken.

Zebra weetjes over hun geluid en communicatie

Het geluid dat een zebra maakt heet balken. Het lijkt een beetje op het gehinnik van een paard, maar dan schriller en ruwer. Zebra’s gebruiken ook lichaamstaal om met elkaar te communiceren: de stand van de oren, hoe ze hun hoofd houden en of hun mond open of dicht is, vertellen andere zebra’s veel over hun stemming. Gespitste oren betekenen alertheid; platgedrukte oren signaleren agressie.

500 kilometer per jaar op zoek naar gras

Zebra’s zijn echte trekdieren. Elk jaar leggen ze naar schatting zo’n 500 kilometer af om vers gras te vinden. Dit doen ze samen met grote kuddes gnoes en antilopen tijdens de bekende grote migratie in de Oost-Afrikaanse savanne. Ze zijn hierin echte pioniers: zebra’s lopen voorop en eten het hogere, taaiere gras. Daarna volgen de gnoes, die van het kortere gras eten dat overblijft.

Zebra’s zijn nauw verwant aan paarden en ezels

De zebra behoort tot de familie van de paardachtigen, net als het paard en de ezel. Er bestaan drie soorten zebra’s: de steppezebra (de meest voorkomende), de bergzebra en de Grévy-zebra. De Grévy-zebra is de grootste van de drie en heeft smalle, dicht op elkaar staande strepen. De steppezebra heeft bredere strepen en is de soort die je het vaakst ziet in dierentuinen en op foto’s.

Een veulen staat binnen een uur op zijn poten

Zebrajongen worden veulens genoemd. Ze zijn echte overlevers van af het eerste moment. Binnen een uur na de geboorte staan ze al op hun benen en kunnen ze rennen. Dat is noodzakelijk in de savanne, waar roofdieren altijd in de buurt zijn. De vacht van een pasgeboren veulen is bruin en wit in plaats van zwart en wit; dat verandert pas later.

Leven in een kudde voor extra veiligheid

Zebra’s leven in groepen, ook wel kuddes of families genoemd. Een basisgroep bestaat meestal uit één hengst, enkele merries en hun jongen. Die kleine groepen sluiten zich aan bij grotere kuddes, soms met honderden of zelfs duizenden dieren. Samen zijn ze waakzamer: terwijl de één eet, houdt de ander de omgeving in de gaten. Zo is er bijna altijd een paar ogen open voor gevaar.

Zebra’s kunnen niet getemd worden

Hoewel zebra’s op paarden lijken, zijn ze niet te temmen of te rijden zoals paarden. Ze zijn van nature schrikachtig en bijten en schoppen snel als ze zich bedreigd voelen. In de geschiedenis zijn er pogingen gedaan om zebra’s te gebruiken als rijdier, maar dat is nooit op grote schaal gelukt. Hun wilde instincten zitten er simpelweg te diep in.

Bijzondere feiten over zebra’s: huid en kleur

Een zebra heeft onder zijn gestreepte vacht een donkere huid. Als je het haar zou scheren, zou je een zwarte huid zien. Vroeger dachten wetenschappers dat zebra’s witte dieren waren met zwarte strepen; tegenwoordig wordt aangenomen dat het juist omgekeerd is. De zwarte strepen zijn de basiskleur, de witte strepen zijn het resultaat van pigmentcellen die plaatselijk inactief zijn.

Zebra’s zijn dus veel meer dan hun opvallende uiterlijk. Van hun unieke strepenpatroon en slimme kuddegedrag tot hun jaarlijkse lange trekroute: deze dieren zitten vol verrassende eigenschappen. Wie meer wil weten over specifieke soorten of hun leefgebied, vindt bij bronnen als National Geographic uitgebreide informatie.